Search
Close this search box.

محصولات ما

جدید ترین اخبار شرکت

جدید ترین مقالات

کاربرد سیلیکات در الکترود جوشکاری چیست؟

کاربرد سیلیکات در الکترود جوشکاری چیست؟ راهنمای انتخاب بایندر سیلیکاتی

تاریخ انتشار

آخرین بروزرسانی

بازبینی کننده

تیم فنی و کنترل کیفیت سیلیکات گستر اصفهان

کاربرد سیلیکات در الکترود جوشکاری چیست؟ راهنمای انتخاب بایندر سیلیکاتی

کاربرد سیلیکات در الکترود جوشکاری فقط به چسباندن پودر پوشش روی مغزی فلزی محدود نمی‌شود. سیلیکات سدیم و سیلیکات پتاسیم از بایندرهای معدنی شناخته شده در ساخت برخی الکترودهای روکش دار هستند و نوع بایندر می‌تواند بر استحکام پوشش، فرایند اکستروژن، رفتار پوشش هنگام خشک شدن و در بعضی خانواده‌های الکترود بر شروع و پایداری قوس اثر بگذارد.

با این حال، نمی‌توان یک نوع سیلیکات را برای همه الکترودها مناسب دانست. نوع پوشش، ترکیب مواد معدنی، نوع جریان جوشکاری، مقدار جامد بایندر، ریشیو، ویسکوزیته، میزان آب فرمول و شرایط خشک کردن باید در کنار یکدیگر بررسی شوند. به همین دلیل انتخاب بایندر باید براساس فرمول واقعی الکترود و آزمون تولید انجام شود، نه فقط نام سیلیکات.

در این مقاله تمرکز روی نقش فنی سیلیکات در پوشش الکترود است. اطلاعات خرید، قیمت و گریدهای قابل عرضه به صفحات تجاری جداگانه منتقل شده‌اند تا نیت این صفحه آموزشی باقی بماند.

سیلیکات در الکترود جوشکاری در یک نگاه

موضوع نقش فنی
نقش اصلی ایجاد پیوند میان اجزای پودری پوشش و مغزی الکترود
فرایند تولید کمک به ایجاد خمیر با قوام مناسب برای اختلاط، اکستروژن و حفظ شکل پوشش
استحکام پوشش کمک به حفظ انسجام پوشش پیش و پس از خشک شدن
رفتار قوس نوع سدیمی یا پتاسیمی می‌تواند در برخی فرمول‌ها روی شروع و پایداری قوس اثر بگذارد.
پارامترهای مهم انتخاب ریشیو، جامد کل، ویسکوزیته، دانسیته، قلیائیت، ناخالصی و سازگاری با پودر پوشش
روش انتخاب آزمون روی فرمول واقعی الکترود و کنترل رفتار خمیر، پوشش خشک شده و قوس جوشکاری

سیلیکات در پوشش الکترود چه نقشی دارد؟

پوشش یک الکترود روکش دار معمولاً مجموعه‌ای از مواد معدنی، مواد تشکیل دهنده سرباره، پایدارکننده‌های قوس، مواد آلیاژی و اجزای دیگر است. این مواد پودری باید به شکلی یکنواخت دور مغزی فلزی قرار بگیرند و پس از شکل دهی و خشک شدن نیز انسجام خود را حفظ کنند.

سیلیکات سدیم و سیلیکات پتاسیم در بسیاری از فرمول‌ها نقش بایندر معدنی را بر عهده دارند. بایندر به اتصال ذرات پوشش به یکدیگر و به مغزی فلزی کمک می‌کند و باعث می‌شود پوشش بتواند مراحل اختلاط، اکستروژن، خشک شدن، جابه‌جایی و مصرف را بدون تخریب غیرقابل قبول پشت سر بگذارد.

منابع تخصصی جوشکاری نیز استفاده از سیلیکات سدیم یا پتاسیم به عنوان بایندر پوشش در برخی الکترودهای سلولزی و روتیلی را گزارش کرده‌اند. نوع بایندر در برخی طبقه‌های الکترود می‌تواند با رفتار آن روی جریان مستقیم یا متناوب ارتباط داشته باشد.

آیا سیلیکات فقط یک چسب برای پوشش الکترود است؟

خیر. واژه چسب فقط یکی از جنبه‌های عملکرد سیلیکات را توضیح می‌دهد. بایندر باید هنگام تولید خمیر به ایجاد قوام مناسب کمک کند، در اکستروژن رفتار قابل کنترل داشته باشد و بعد از خشک شدن نیز پوشش را به اندازه کافی منسجم نگه دارد.

همزمان ترکیبات سدیمی و پتاسیمی وارد ساختار شیمیایی پوشش می‌شوند و در دمای قوس کاملاً خنثی باقی نمی‌مانند. به همین دلیل تغییر نوع بایندر ممکن است علاوه بر استحکام مکانیکی پوشش، روی رفتار جوشکاری نیز اثر بگذارد.

البته سهم دقیق بایندر در عملکرد قوس به کل فرمول بستگی دارد. روتیل، ترکیبات پتاسیمی دیگر، کربنات‌ها، فلورایدها و سایر اجزای پوشش نیز می‌توانند روی قوس، سرباره و انتقال فلز اثر بگذارند. بنابراین نسبت دادن همه رفتار الکترود به سیلیکات صحیح نیست.

نقش بایندر سیلیکاتی در اکستروژن پوشش الکترود

در فرایند ساخت الکترود، ترکیب پودری پوشش پس از اختلاط با بایندر و مقدار کنترل شده آب به خمیری تبدیل می‌شود که باید قابلیت عبور یکنواخت از تجهیزات شکل دهی را داشته باشد. خمیر بسیار سفت فشار اکستروژن را افزایش می‌دهد و خمیر بیش از حد روان می‌تواند کنترل ضخامت و یکنواختی پوشش را دشوار کند.

ویسکوزیته خود سیلیکات تنها عامل تعیین کننده نیست. مقدار بایندر، سطح ویژه پودرها، جذب آب مواد معدنی، ترتیب اختلاط، زمان میکس و میزان آب اضافه شده نیز روی رفتار خمیر اثر دارند.

به همین علت استفاده از بایندری که از نظر عدد ویسکوزیته مناسب به نظر می‌رسد، بدون آزمون با فرمول واقعی پوشش کافی نیست. هدف این است که خمیر هم قابلیت شکل دهی مناسبی داشته باشد و هم پس از خروج از قالب پوشش دچار افت شکل، ترک یا جدایش نشود.

سیلیکات چگونه بر استحکام پوشش الکترود اثر می‌گذارد؟

یکی از وظایف مهم بایندر، ایجاد استحکام کافی در پوشش پیش از خشک شدن و پس از آن است. اگر اتصال ذرات ضعیف باشد، روکش ممکن است هنگام انتقال، بسته بندی یا مصرف دچار ترک، لب پر شدن یا جداشدگی شود.

در مقابل، افزایش بی‌قاعده مقدار سیلیکات نیز الزاماً پوشش بهتری ایجاد نمی‌کند. بایندر بیشتر می‌تواند میزان آب مورد نیاز، جمع شدگی هنگام خشک شدن و رفتار حرارتی پوشش را تغییر دهد. در نتیجه استحکام باید در کنار قابلیت اکستروژن، خشک شدن و عملکرد جوشکاری ارزیابی شود.

میزان استحکام مورد نیاز نیز برای همه فرمول‌ها یکسان نیست. ضخامت پوشش، نوع الکترود، ترکیب پودری و شرایط خط تولید روی معیار پذیرش اثر دارند.

تأثیر سیلیکات پتاسیم بر پایداری قوس

یکی از تفاوت‌های مهم سیلیکات پتاسیم با نوع سدیمی، حضور یون پتاسیم است. پتاسیم انرژی یونش پایین‌تری نسبت به سدیم دارد و به همین علت ترکیبات پتاسیمی در بعضی پوشش‌های الکترود به پایداری بهتر قوس، به ویژه در کاربردهای جریان متناوب، کمک می‌کنند.

در منابع فنی جوشکاری، برای برخی الکترودهای روتیلی گزارش شده است که بایندر پتاسیم سیلیکات نسبت به نوع سدیمی می‌تواند شروع مجدد و پایداری قوس بهتری ایجاد کند. این موضوع به معنای برتری مطلق سیلیکات پتاسیم در همه الکترودها نیست، زیرا نوع پوشش و فرمول کامل تعیین کننده هستند.

برای بررسی ارتباط ترکیب سیلیکات پتاسیم با رفتار آن در شرایط حرارتی، مقاله تأثیر ریشیو بر مقاومت حرارتی سیلیکات پتاسیم اطلاعات تکمیلی درباره نقش ترکیب شیمیایی ارائه می‌کند.

سیلیکات سدیم در الکترود جوشکاری چه نقشی دارد؟

سیلیکات سدیم نیز یکی از بایندرهای رایج پوشش الکترود است و در بسیاری از فرمولاسیون‌ها می‌تواند اتصال مناسبی میان مواد پوشش ایجاد کند. انتخاب نوع سدیمی معمولاً با توجه به فرمول الکترود، خواص خمیر، شرایط خشک کردن و نوع جریان مورد انتظار انجام می‌شود.

این تصور که سیلیکات سدیم فقط برای الکترودهای ساده یا سیلیکات پتاسیم فقط برای الکترودهای پیشرفته استفاده می‌شود صحیح نیست. در عمل خانواده الکترود، ترکیب پوشش و الزامات استاندارد محصول تعیین می‌کنند که کدام بایندر یا چه ترکیبی از بایندرها مناسب‌تر باشد.

سیلیکات سدیم یا پتاسیم برای الکترود بهتر است؟

پاسخ به نوع الکترود وابسته است. سیلیکات پتاسیم در بعضی فرمول‌ها برای بهبود رفتار قوس روی جریان متناوب مورد توجه قرار می‌گیرد، در حالی که سیلیکات سدیم می‌تواند بایندر مناسب و قابل اتکایی برای فرمول‌های دیگر باشد. حتی در بعضی خطوط تولید از ترکیب سدیم و پتاسیم برای رسیدن به مجموعه‌ای از خواص مورد نظر استفاده می‌شود.

معیار سیلیکات سدیم سیلیکات پتاسیم
نقش بایندر قابل استفاده به عنوان بایندر معدنی در فرمول‌های مختلف قابل استفاده به عنوان بایندر معدنی در فرمول‌های مختلف
اثر بر قوس وابسته به فرمول و خانواده الکترود در بعضی پوشش‌ها می‌تواند برای شروع و پایداری قوس متناوب مزیت داشته باشد.
اکستروژن به ویسکوزیته، جامد کل و فرمول پودر وابسته است. به ویسکوزیته، جامد کل و فرمول پودر وابسته است.
ملاک انتخاب آزمون تولید و عملکرد جوشکاری آزمون تولید و عملکرد جوشکاری

اگر هدف مقایسه رفتار این دو خانواده در شرایط حرارتی و کاربردهای مختلف است، مقاله مقایسه سیلیکات پتاسیم و سدیم از نظر کاربرد و دما می‌تواند مرجع تکمیلی باشد.

نسبت سدیم به پتاسیم چه اثری بر بایندر الکترود دارد؟

در فرمول‌هایی که از بایندر مخلوط استفاده می‌کنند، نسبت اجزای سدیمی و پتاسیمی می‌تواند روی خواص محلول و رفتار پوشش اثر بگذارد. تغییر این نسبت ممکن است قلیائیت، ویسکوزیته، میزان جامد و رفتار حرارتی سیستم را تغییر دهد.

از طرف دیگر، افزایش سهم پتاسیم فقط با هدف بهبود قوس نباید انجام شود. فرمول باید همچنان قابلیت اختلاط، اکستروژن، چسبندگی مناسب به مغزی و پایداری پوشش در مرحله خشک شدن را حفظ کند.

به همین دلیل نسبت مناسب بهتر است با آزمون مرحله‌ای تعیین شود. در هر مرحله علاوه بر کیفیت قوس، فشار اکستروژن، یکنواختی ضخامت پوشش، ترک پس از خشک شدن، استحکام مکانیکی و میزان جداشدگی نیز باید ثبت شوند.

بایندر مناسب فقط با تست جوشکاری انتخاب نمی‌شود

ممکن است یک فرمول در قوس رفتار مطلوبی داشته باشد اما در خط تولید اکستروژن دشواری ایجاد کند یا پس از خشک شدن پوشش شکننده شود. ارزیابی صحیح باید از مرحله ساخت خمیر تا رفتار نهایی الکترود ادامه داشته باشد.

ریشیو سیلیکات پتاسیم و سدیم چه اهمیتی دارد؟

ریشیو در سیلیکات‌های قلیایی بیانگر نسبت میان بخش سیلیسی و اکسید قلیایی است. تغییر این نسبت می‌تواند قلیائیت، ساختار محلول، ویسکوزیته و رفتار خشک شدن را تغییر دهد. در نتیجه دو سیلیکات با درصد جامد مشابه الزاماً عملکرد یکسانی در پوشش الکترود ندارند.

در انتخاب بایندر، ریشیو را نباید مستقل از جامد کل بررسی کرد. یک محلول با ریشیو مشخص اگر در درصد جامد یا ویسکوزیته متفاوت عرضه شود می‌تواند رفتار کاملاً متفاوتی هنگام اختلاط با پودر پوشش داشته باشد.

چه مشخصاتی برای سیلیکات الکترود باید کنترل شود؟

جدول مشخصات فنی بایندر زمانی ارزش دارد که اعداد آن از برگه آنالیز یا روش آزمون تایید شده همان گرید آمده باشند. استفاده از یک عدد عمومی یا انتقال مشخصات یک گرید به محصول دیگر می‌تواند فرمول تولید را دچار خطا کند.

پارامتر چرا مهم است؟ نحوه ثبت در مشخصات فنی
ریشیو روی قلیائیت، رفتار محلول و واکنش پذیری اثر دارد. مقدار واقعی گرید براساس آنالیز تولید ثبت شود.
جامد کل مقدار واقعی ماده سیلیکاتی وارد شده به خمیر را مشخص می‌کند. درصد وزنی همراه با روش آزمون درج شود.
ویسکوزیته روی اختلاط، انتقال و رفتار خمیر اثر دارد. واحد و دمای اندازه گیری حتماً کنار عدد درج شود.
دانسیته برای کنترل بچ و تبدیل مقادیر حجمی و وزنی کاربرد دارد. همراه با دمای آزمون گزارش شود.
قلیائیت می‌تواند روی سازگاری با اجزای پوشش و رفتار فرمول اثر بگذارد. براساس روش کنترل کیفیت همان گرید ثبت شود.
ناخالصی و مواد نامحلول ناخالصی خارج از محدوده می‌تواند روی یکنواختی و فرایند تولید اثر بگذارد. حد مجاز فقط براساس مشخصات تایید شده محصول اعلام شود.

برای آشنایی با روش‌های بررسی ترکیب و کنترل کیفی، مقاله تعیین خلوص سیلیکات سدیم و پتاسیم به موضوع سنجش و مقایسه کیفیت مواد سیلیکاتی می‌پردازد.

ویسکوزیته بایندر چه اثری در تولید الکترود دارد؟

ویسکوزیته یکی از پارامترهای مهم است، اما تفسیر آن بدون دمای آزمون و درصد جامد قابل اتکا نیست. یک محلول در دمای پایین‌تر می‌تواند ویسکوزتر از همان محصول در دمای بالاتر باشد و تغییر درصد جامد نیز رفتار آن را تغییر می‌دهد.

در خط الکترود، ویسکوزیته نامتناسب می‌تواند روی توزیع بایندر در پودر، فشار اکستروژن و یکنواختی پوشش اثر بگذارد. با این حال تنظیم خمیر فقط با تغییر ویسکوزیته سیلیکات انجام نمی‌شود و آب اضافه شده و ویژگی پودرها نیز باید کنترل شوند.

جامد کل چرا برای بایندر الکترود مهم است؟

دو محلول سیلیکاتی که حجم مساوی دارند ممکن است مقدار ماده جامد یکسانی وارد فرمول نکنند. درصد جامد کل نشان می‌دهد چه مقدار از محلول پس از حذف آب به عنوان مواد معدنی باقی می‌ماند و از این نظر برای مقایسه بچ‌ها و تنظیم فرمول اهمیت دارد.

اگر تولیدکننده فقط براساس حجم سیلیکات دوز مصرف را تنظیم کند و جامد کل میان دو بچ تغییر کرده باشد، نسبت واقعی بایندر به مواد خشک پوشش نیز تغییر خواهد کرد. این تغییر می‌تواند روی خمیر، استحکام و رفتار خشک شدن اثر بگذارد.

ناخالصی سیلیکات چه اهمیتی در ساخت الکترود دارد؟

در کاربردهای صنعتی حساس، ناخالصی باید براساس مشخصات فنی تعریف شده کنترل شود. نوع ناخالصی مهم‌تر از استفاده از عبارت کلی «خلوص بالا» است. مواد نامحلول، فلزات یا یون‌هایی که برای یک فرمول خاص محدودیت ایجاد می‌کنند باید در specification همان تولیدکننده الکترود مشخص شوند.

به همین دلیل عبارت‌هایی مانند «بالاترین خلوص» معیار فنی قابل اندازه گیری محسوب نمی‌شوند. برای مقایسه دو تامین کننده باید روش آزمون، حد پذیرش و نتیجه واقعی آنالیز مشخص باشد.

اثر خشک کردن بر بایندر سیلیکاتی

پس از اکستروژن، آب موجود در پوشش باید طبق برنامه مناسب همان خانواده الکترود کاهش پیدا کند. اگر خشک شدن خیلی سریع یا نامتوازن باشد، تنش در پوشش افزایش پیدا می‌کند و احتمال ایجاد ترک یا جداشدگی وجود دارد. شرایط نامناسب خشک کردن همچنین می‌تواند خواص نهایی پوشش را تغییر دهد.

از آنجا که دمای مناسب برای همه انواع الکترود یکسان نیست، جزئیات دما و زمان در این مقاله تکرار نمی‌شود. برای بررسی تخصصی این موضوع می‌توانید مقاله تأثیر دمای خشک کن بر پوشش سیلیکاتی الکترود را مطالعه کنید.

آیا سیلیکات لیتیوم در الکترود جوشکاری استفاده می‌شود؟

در نسخه قدیمی این مقاله، استفاده و تولید سیلیکات لیتیوم در کنار سیلیکات سدیم و پتاسیم مطرح شده بود. با این حال در اطلاعات محصولی که مبنای این بازنویسی قرار گرفته است، تولید تایید شده شرکت شامل سیلیکات سدیم، سیلیکات پتاسیم و متاسیلیکات سدیم است و اطلاعات فنی تایید شده‌ای برای عرضه گرید لیتیومی ارائه نشده است.

به همین دلیل در این نسخه، ادعای تولید یا عرضه سیلیکات لیتیوم مطرح نمی‌شود. اگر در آینده گرید لیتیومی به صورت واقعی تولید یا تامین شود، مشخصات آن باید با برگه آنالیز، کاربرد مورد تایید و داده فنی جداگانه به صفحه اضافه شود.

چطور بایندر سیلیکاتی مناسب الکترود را انتخاب کنیم؟

انتخاب بهتر است از فرمول الکترود شروع شود. ابتدا باید مشخص شود الکترود از چه خانواده‌ای است، پوشش چه مواد اصلی دارد و قرار است روی چه نوع جریان و شرایط جوشکاری کار کند.

مرحله چه چیزی بررسی شود؟ هدف
۱ نوع پوشش و ترکیب مواد معدنی مشخص شدن نیاز واقعی به بایندر
۲ نوع سیلیکات و ریشیو تنظیم رفتار شیمیایی و تولید
۳ جامد کل و ویسکوزیته کنترل مقدار واقعی بایندر و رفتار خمیر
۴ اکستروژن و ظاهر پوشش کنترل یکنواختی تولید
۵ پوشش پس از خشک شدن بررسی ترک، چسبندگی و استحکام
۶ آزمون جوشکاری بررسی قوس، پاشش، سرباره و عملکرد واقعی الکترود

چه خطاهایی در انتخاب سیلیکات برای الکترود رایج است؟

  • انتخاب بایندر فقط براساس قیمت یا نام تجاری
  • مقایسه ویسکوزیته بدون توجه به دمای آزمون
  • نادیده گرفتن درصد جامد کل
  • استفاده از ریشیو یکسان برای تمام خانواده‌های الکترود
  • افزایش مقدار بایندر برای جبران ضعف فرمول پودر بدون بررسی علت اصلی
  • تغییر تامین کننده بدون آزمون تطبیقی روی خط اکستروژن
  • ارزیابی فقط براساس ظاهر خمیر و بدون آزمون پوشش خشک شده
  • تعمیم رفتار یک بایندر پتاسیمی یا سدیمی به همه الکترودها

قیمت و خرید انواع سیلیکات

این صفحه با هدف توضیح کاربرد سیلیکات در الکترود جوشکاری و انتخاب فنی بایندر نوشته شده است. اگر پس از تعیین نوع بایندر به اطلاعات مربوط به گریدهای قابل عرضه نیاز دارید، صفحات محصول به صورت جداگانه در دسترس هستند.

برای بررسی مشخصات تجاری نوع پتاسیمی می‌توانید صفحه سیلیکات پتاسیم را مشاهده کنید.

برای نوع سدیمی نیز اطلاعات تجاری در صفحه سیلیکات سدیم مایع بر اساس ریشیو قرار دارد.

کنترل کیفیت بایندر پیش از تغییر گرید یا تامین کننده

وقتی بایندر یک فرمول تثبیت شده تغییر می‌کند، مقایسه فقط با یک عدد ریشیو کافی نیست. حداقل باید ریشیو، جامد کل، ویسکوزیته در دمای مشخص، دانسیته و پارامترهای ناخالصی مورد نیاز خط کنار نمونه مرجع قرار گیرند.

پس از تطبیق آزمایشگاهی، یک بچ آزمایشی از خمیر پوشش تولید می‌شود تا میزان آب مورد نیاز، فشار اکستروژن، ظاهر پوشش و رفتار خشک شدن بررسی شود. اگر این مرحله موفق باشد، آزمون جوشکاری امکان مقایسه قوس، پاشش، شکل سرباره و سایر معیارهای تعریف شده کارخانه را فراهم می‌کند.

این روش به ویژه زمانی مهم است که دو بایندر روی کاغذ مشخصات مشابه دارند اما در عمل رفتار متفاوتی در خط نشان می‌دهند. ذرات معدنی پوشش و روش تولید نیز می‌توانند چنین تفاوت‌هایی را آشکار کنند.

جمع بندی کاربرد سیلیکات در الکترود جوشکاری

سیلیکات سدیم و سیلیکات پتاسیم از بایندرهای معدنی مهم در ساخت بسیاری از پوشش‌های الکترود هستند. نقش آن‌ها فقط اتصال ساده ذرات نیست و انتخاب بایندر می‌تواند روی قوام خمیر، اکستروژن، استحکام پوشش و در برخی فرمول‌ها روی رفتار قوس اثر بگذارد.

سیلیکات پتاسیم در بعضی خانواده‌های الکترود به دلیل نقش ترکیبات پتاسیمی در یونش قوس برای کار با جریان متناوب و پایداری قوس مورد توجه است، اما این موضوع نباید به یک قانون عمومی برای همه فرمول‌ها تبدیل شود. سیلیکات سدیم نیز در بسیاری از پوشش‌های الکترود به عنوان بایندر استفاده می‌شود.

برای انتخاب فنی، ریشیو، جامد کل، ویسکوزیته، دانسیته، ناخالصی، میزان مصرف بایندر و رفتار آن با پودر پوشش باید همزمان بررسی شوند. در نهایت نیز آزمون خط تولید و آزمون جوشکاری معیار واقعی پذیرش یک گرید هستند.

اعداد مشخصات فنی قدیمی نیز نباید بدون تطبیق با برگه آنالیز فعلی منتشر شوند. اگر هدف تهیه یک جدول محصولی دقیق برای گریدهای خاص است، داده هر گرید باید مستقیماً از آزمایشگاه و کنترل کیفیت همان محصول وارد جدول شود.

سوالات متداول درباره سیلیکات در الکترود جوشکاری

سیلیکات در الکترود جوشکاری چه کاری انجام می‌دهد؟

سیلیکات سدیم یا پتاسیم می‌تواند به عنوان بایندر معدنی عمل کند و مواد پوشش را به یکدیگر و به مغزی الکترود متصل نگه دارد. نوع بایندر همچنین می‌تواند بر فرایند اکستروژن، استحکام پوشش و در برخی فرمول‌ها بر رفتار قوس اثر داشته باشد.

برای الکترود، سیلیکات پتاسیم بهتر است یا سدیم؟

پاسخ به خانواده الکترود و فرمول پوشش بستگی دارد. سیلیکات پتاسیم در بعضی فرمول‌ها برای رفتار بهتر قوس متناوب استفاده می‌شود، اما سیلیکات سدیم نیز بایندر رایجی در تولید الکترود است. انتخاب باید با آزمون خمیر، پوشش خشک شده و جوشکاری انجام شود.

مهم‌ترین مشخصات سیلیکات برای تولید الکترود چیست؟

ریشیو، درصد جامد کل، ویسکوزیته در دمای مشخص، دانسیته، قلیائیت و ناخالصی‌های تعریف شده در specification از مهم‌ترین داده‌ها هستند. اهمیت دقیق هر پارامتر به فرمول الکترود بستگی دارد.

آیا افزایش مقدار سیلیکات استحکام پوشش را بیشتر می‌کند؟

نه الزاماً. مقدار بیشتر بایندر می‌تواند قوام خمیر، آب مورد نیاز و رفتار خشک شدن را تغییر دهد. نسبت مناسب باید به شکلی انتخاب شود که استحکام، اکستروژن، خشک شدن و عملکرد جوشکاری همزمان در محدوده قابل قبول باشند.

منابع خارجی پیشنهادی برای مطالعه بیشتر